La majstro kaj lia kafejo

Marto 15, 2010

Gastoj en kafejo (fotisto: David Hiser; fonto: La naciaj arĥivoj de Usono)

— Instruita en la arto, elekti la saman loboron kiel mia patro estis tutnatura afero, honorplene diris Hermano Metelo. — Trovi kaj elpreni ĉiujn sentojn deziratajn kaj la plej bonan guston de la kaffabo estas vera arto. Mi esperas ke vizitantoj miaj tion kapablas flari kaj gustumi.

Por mi havigi al mi kafon per aŭtomata kafmaŝino kio sensente ĵetas kafon en kafujon je la premo de butono neniam donis al mi plaĉon. Ne komprenas mi kiel homoj tiajn povis taksi kiel nutranta. Se ĝi havis ian ajn utilon, ĝi estis doni la ĉiutagan kvanton da konsumenda kafeino. Kelkfoje mi prenis tason da tia kafaĉo je situacio krizproksima kiam mi laboris longajn noktojn, kaj sentis min dormema, laca kaj afektita de mia skriblaboro kies intenceco estas tia kio infektas frenezige la cerbon de ĉiuj aspirantaj verkistoj. Dum malfruaj noktoj trinkis mi plurfoje tian maŝinfekaĵon kaj ĉiam sentis min ĉiam terure fia, terura ĉiam.

Hermano jam servis al mi kafon dum tri jaroj, preskaŭ ĉiutage, kaj mi scias kiel li taksas la kvaliton de lia laboro, lia fako. Pri tio pravo rakontas ĉiuj kafujoj kies enhavo estas kafo preparita de li. Antaŭ tri jaroj trovis mi lian etan, apartan sed kvalite unikan kafrestoracio. La unua vizito ŝanĝis mian vivon, mian rutinojn kaj, fakte, kion estas la centro de mia vivo. La unuan fojon mi vizitis ĝin mi lacegis post grandega noktbatalo pirateca kun la amikaro kaj sentis la vundojn kaj korpajn kaj mensajn. Tiam mi trovis mian hospitalon propran. Post tiam mi ofte devis enhospitaliĝi kaj utiligi la kuracigan efikon de la kafo Metela por povi al batalo reiri. Liaj kaffaboj posedas la povon retiri viron el mortinteco.

La kafo en la Metela kafejo fariĝas nur el la kaffaboj afrikaj de la kvalito plej bona. Ilin rikoltis gelaboristoj kiuj instruiĝis en la arto pri kiel trovi tiujn ekzeptajn fabojn maloftajn. Mane laviĝas ĉiun fabon kaj sekigas en la suno dum kelkaj semajnoj antaŭ ĝi ensakegiĝas kaj sendiĝas al nia fora lando. Finfine aperas ili en la kafejo de Hermano kie ili mueliĝas kaj ilia bona gusto elpreniĝas per la preciza maniero de la kafmajstro. Tial la kafo havas destinon en mian kolon kaj miaj monoj havas destinon en la poŝojn Metelajn. Ĉar kostas ĝi.

La sekvintaj vizitoj estas similaj al la vizito unua. Mi eniras, ofte kunportante gazeton sub mia maldekstra brako; kapskuas al la serviston, kiu plejofte estas Metelo, kaj okulesplorumas la kafejon kaj por kontroli la ĉirkaŭaĵojn kaj kiujn ĉeestantajn, kaj por vidi ĉu la tablo kutima jam okupiĝis. Okazis tio neniam. Tre bona tablo ĝi estas, starante ĉe la mezo de longa muro. Sidante tie ĉe la ĝusta tabloflanko ĉiujn enirintojn oni tuj spektas se dezirate. Plej grave ĝi estas for de la oftpreferataj angultabloj, kiuj tamen atingeblas okule kaj orele.

Mian jakon malvestis mi kaj sidiĝis sur la seĝo kutima. Samkiel ĉiam elpoŝe surtabligis mi tri aferojn: Libron, skriblibreton kaj skribilon. Vidinte min la Kapitano kapskuis el sia propra loko en la angulo tiel ke subvizaĝe dancis lia barbo. Jen mia oficejo, jen mia kolego. Kiam Hermano miatablen kunportis la kafujon, plenan je forta, kruda sed gustoplena kafo, la tago estis kiel ili estu. Se ĉiuj havus kaffariston tiel bonan kiel li, pli paca estus la mondo.

Advertisements

Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s

%d bloggers like this: