Karaj dungantoj!

Marto 5, 2011

“Kial vi deziras la jenan laboron?”, vi demandas. Kaj mi dirasion pri ke ĝi ŝajnis al mi interesa. Mi estas aĉa je mensogado kaj la tuto aperas nur duonkore. De kie venas tiu ĉi stranga interkonsento ke ni ambaŭ pretendu ke aliaj kialoj ekzistas pro ke mi aplikis por ĝi krom ke mi devas manĝi kaj ĝi ŝajnis al mi ne tute mava. Anstataŭe mi eligas misaĵojn kiujn nek mi nek vi kredas. Ĉu estas mia devo kiel laborserĉanto laŭdi vin ĉar vi faris tiun treege interesan laboron kiun mi powas havi — aŭ ne. “Dankon pro tiu ĉi interesa laboroferto kiun inventis vi! Mi estas tre dankema pro la okazo torturiĝi per viaj stultaj demandoj!”

Ekde kiam mi staris ekster via fenestrokovrita oficejo mi sciis ke la laboro ne estis ĝusta por mi. Ke vi decidis nur starigi al mi stultajn demandojn certigis min, kaj montras propran ignoremon. Ankoraŭ mi estas senlabora sed honoron mi tenas. Mi ne vendas memrespekton por la okazo ĉiutage vesti min per kravato kaj manĝi kuketojn.

Senlabora mi estas sed ne senkonsila, ne senrimeda. Mi faros mian plej bonan, mi laboros, mi faros vian mienon senefika. Mi faros ĉion mem. Dungistoj sur viaj kalkuliloj kaj monbiletoj mi pisas!

Advertisements

Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s

%d bloggers like this: