Al la vendejo mi iris vespere. Estis sabato kaj mi estis lacega. Por ĉio kion mi ŝatus fari mi ne havis sufiĉajn fortojn. Ĉar mi nenion aŭ bezonis aŭ havemis, mi post kelka tempo prenis du ajlarojn.

Vicumante mi rimarkis ke mi ne estis la sola kiu havis nenion faraĵon krom iri vendejumi dum sabata vespero. Apud mi staris maljunulino tenante nuran terpom(eg)on.

Tiam kaj tie mi sentis ke ni trovis ion komunan en tiu ĉi sabata faro, tamen ni normale havis tiom apartajn vivon. Kompreneble mi estu ŝin invitonte al manĝi bakitajn terpomojn kun ajloj.